จดหมาย

posted on 11 Mar 2011 18:04 by krukchang
...ความคิดที่มั่นคง มันไม่ได้ส่งผลต่อจิตใจได้ดีไปกว่า สิ่งใด หากแต่การคิดและลงมือกระทำจะทำให้ สิ่งนั้นๆเป็นไป แต่หากวันหนึ่ง คนเรา ย่อมต้องจากกันไปไกลแสนไกล จิตใจมันอาจไม่บ่งบอกสิ่งที่แสดง การทำร้ายไม่ได้แปลความ ให้อีกฝ่ายต้องเจ็บเสมอไป เราอาจท้อแท้ได้ แต่ไม่ควรจะถอย แต่หากถึงที่สุดแล้ว เราอาจก้าว ไปที่จุดแรก เพื่อมองหา ความผิดพลาด แม้จะแก้ไขมันไม่ได้ แต่ คงไม่ยากเกินที่จะ เผชิญมัน เมื่อเราไม่ค้นหาเราก็คงไม่มีทางพบเจอ แต่ความเป็นจริงมันก็คงจะตอกย้ำเราอยู่เรื่อยไป เราอาจ หนี อาจทำเป็นไม่ใส่ใจ แต่ท้ายที่สุด มันก็อยู่ใกล้เรามากเหลือเกิน จนกระทบจิตใจ ยากจะเกินรับไหว แม้เพียงคำพูดจาเบาๆ ก็อาจทำให้ใจแทบแหลกละเอียด บางทีมันคงจะดูไร้ค่ามากเหลือเกิน แต่ความรู้สึกมันก็ไม่สามารถ บรรเทา เบาบาง ให้ความหวั่นไหวมันจากเราไป เราจะต้องพบเจอกับอะไรต่อไปอีกนานเท่าไหร่ ความเข้มแข็งของมนุษย์เรามันก็เหมือนก้อนน้ำแข็ง แม้จะหนาสักเท่าไหร่ แต่พอโดนความร้อน มันก็พร้อมที่จะละลาย ตั้งแต่ลืมตาขึ้นมาบนโลกเราก็ ยังไม่มีสิทธิ ที่จะเรียกร้องสิ่งใดๆจากใครๆ แม้เราจะโตมา ก็ยังไม่เคยได้รับสิ่งนั้น ตราบเท่าที่หายใจ เราก็ยังคงไม่มี สิทธืใดๆ แม้จะเรียกร้อง ตะโกน หรือ แสดงออกไป ชัดเจนขนาดไหน ก็คงไม่มีใครใส่ใจเราอยู่ดี บางทีพรุ่งนี้อาจจะไม่มาถึงเรา หรือบางครั้งมันก็ไม่ได้เป็นอย่างที่เราคาดคิด เพียงเสี้ยววินาที คนที่เรารักที่สุดอาจจะไม่ได้อยู่ใกล้เรา แต่เราก็ไม่สามารถ หยุดสิ่งใดๆ ที่มันจะต้องเป็นไปได้ แม้เราจะเห็นแก่ตัวสักเพียงใด เราก็คงไม่อยากให้คนที่เรารักต้องเกลียดเรา แม้ว่ามันจะเป็นความจริงสักเพียงใด เราก็ยังจะเข้าข้างตัวเองอยู่เรื่อยๆไป ว่ามันไม่ใช่ความจริง ฉันเป็นคนหนึ่งที่น่ารำคาญ สำหรับใครๆ ไม่ว่าจะทำสิ่งไหน มันก็พร้อมจะล้มเหลว แต่ฉันก็ยังคงพยายามดันทุลังไม่มีที่สิ้นสุด ในใจลึกๆ อาจมีความคาดหวังจนเวอร์เกินไป ไม่เคย เผชิญ สิ่งงดงาม ที่ร้ายกาจ เมื่อต้อง พบเจอ จึงไม่อาจมีประสบการณ์ ที่จะรับมือ แต่เราก็คงคิดว่า เราได้ทำดีที่สุดแล้ว แม้หลายสิ่งหลายอย่างมันอาจไม่ถูกใจใครต่อใคร สุดท้าย บางสิ่งบางอย่าง ก็คงจะโดน ทอดทิ้งอย่างไม่ใยดี เพียงบางสิ่งมันจะถูกกดให้อยู่ในความทรงจำไม่เลือนหาย บางทีเราอาจทำตัวไร้ค่า เหลือเกิน เพียงให้เขา ได้มองเห็น เราอยู่ แต่เราก็จะอดภูมิใจเล็กๆ ที่ได้ทำสิ่ง ต่างๆ ให้กับคนที่เรารัก แม้ เขา อาจไม่ต้องการมันสักนิด จิตใจ มันอ่อนไหวสิ้นดี หากเรารักใคร สักคน เราจะสามารถ เปลียนใจไปรักใคร อื่น ได้อีกไหม ฉันว่ามันยากยิ่งกว่า การตกหลุมรักกันครั้งแรกเสียอีก แต่ก็นั่น ล่ะ มันเป็นแค่ความคิดของคนๆหนึ่ง บางทีสิ่งที่เรากระทำลงไปมันอาจดูร้ายกาจ แต่ความรู้สึกของคน เมื่อถูกกดดันนาน ยิ่งนานเท่าไหร่ ผลสะท้อนที่ตอบกลับมา มันช่างแสนสับสนเหลือเกิน เราอาจหวังให้ใครต่อใคร คิดเช่นเดียวกับเรา แต่มันก็คงเป็นไปไม่ได้ เมื่อจริงๆ แล้ว เรายังไม่เคยรู้จักตัวตน ของเราได้ครบทุกด้านเลย เวลานี้ฉันอาจคิดถึงใครคนหนึ่งสุดใจ แต่ฉันคงไม่กล้า ที่จะไปเอ่ยคำพูดใดๆ กับเขาอีกแล้ว หวังเพียงแต่รอคอย ว่า เขาอาจจะคิดถึงฉัน แล้วอยากคุยกับฉันบ้าง และก็คงจะหวังต่อไปเรื่อยๆ ตราบนานเท่านาน คุณ ยังคิดถึง คนๆนี้ อยู่บ้าง รึป่าว??

Comment

Comment:

Tweet